http://www.woman-on-top.gr/?p=189
Καλημέρα.
Ωραίο κείμενο πρώτα από όλα.
Κατα δεύτερο όλα αυτά που συμβαίνουν είναι “φυσιολογικά” αφού η κοινωνία παρόλο που νομίζουμε ότι εξελίσσεται με τα δήθεν τεχνολογικά επιτεύγματα (τα οποία by the way παραμένουν ίδια εδώ και χρόνια με μικρές εξελίξεις) στην ουσία έχει πάρει την κατηφόρα αλλά με γρήγορους ρυθμούς. Για όσους είναι σκεπτικιστές σε αυτό θα πρότεινα να δουν το αποτύπωμα της κατηφορικής πορείας στη φύση, στο περιβάλλον γενικότερα, στο κλίμα και άλλα που τα περνάμε στα ψιλά ή τα κάναμε και αυτά μόδα, έτσι για να ασχολούμαστε ή να λέμε ότι κάτι κάνουμε.
Ο πολίτης έχει ψήφο και στην τυχόν απάντηση που λέει “μα όλοι ίδιοι είναι ποιον να ψηφίσω;”… Well, που λένε και οι φίλοι μας οι Άγγλοι μπορείς να μπεις εσύ μπροστά αγαπητέ φίλε… Και αν οι προθέσεις σου είναι καλές και μπορείς να κάνεις όντως τη διαφορά να είσαι σίγουρος ότι θα σε ψηφίσω…
Αλλά, έχουμε ξεχάσει να κοιτάμε ψηλά και κοιτάμε το έδαφος. Άσε που αν κανείς πάει να κοιτάξει ψηλά τον κυνηγάμε.
Θα πεις κανείς τι σχέση έχει αυτό με το συνολικό post; Απορίες και ανησυχίες εκφράζεις εσύ, απορίες και λύσεις προτείνω και εγώ.
Εάν ο άνθρωπος (ο Θεός να τον κάνει δηλαδή…) δεν αυξήσει τη συνείδηση του είναι απλά καταδικασμένος και τίποτα άλλο. Όπως θα έχεις δει η πιπίλα “έλα μωρέ θα περάσει… ντάξει μωρέ δεν τρέχει τίποτα…” σαν να μην πιάνει πλέον. Δλδ τα πράγματα πάνε από το κακό στο χειρότερο και εμείς περιμένουμε κάποιο τρίτο δάκτυλο να μπει και να κάνει αμπρα κατάμπρα και να τα αλλάξει.
Έλα όμως που δεν συμβαίνει.
Αναρωτιέσαι για τους νέους; Είναι προϊόντα (όχι εξ ολοκλήρου αλλά η προσωπικότητά τους) της στάσης απέναντι στη ζωή των γονιών τους και της κοινωνίας γύρω τους.
Δλδ όταν ΝΟΜΙΖΟΥΜΕ ότι τα μαθαίνουμε για π.χ. την ανακύκλωση, όταν ΝΟΜΙΖΟΥΜΕ ότι τα μαθαίνουμε να είναι συνειδητοί, όταν ΝΟΜΙΖΟΥΜΕ ότι τα μαθαίνουμε να νοιάζονται για τα πράγματα γύρω τους, όταν ΝΟΜΙΖΟΥΜΕ ότι ξέρουμε τι είναι αγάπη και ΝΟΜΙΖΟΥΜΕ ότι τους το δείχνουμε.
Έτσι λοιπον ΝΟΜΙΖΟΥΜΕ και αυτό κάνουμε. Και μετά λέμε.. “ε, αυτό μπορούσα, αυτό έκανα”.
Ποια είναι όμως η διαφορά μεταξύ του ΝΟΜΙΖΩ, του ΠΙΣΤΕΥΩ και του ΞΕΡΩ; Και άραγε τι αντίκτυπο έχει αυτό στις σχέσεις μας, στην οικογένεια, στην κοινωνία και γενικότερα;
Οπότε η απάντηση στο ερώτημα και την ανησυχία σου είναι αυτή. Μάθε πως να είσαι συνειδητή (όχι μόνο εσύ) και μην ΝΟΜΙΖΕΙΣ. Μην λες έτσι είναι ο άνθρωπος και δεν αλλάζει, γιατί από ότι βλέπεις ο άνθρωπος με την τρέχουσα στάση του δημιουργεί όλα αυτά τα προβλήματα. Άρα είναι μονόδρομος. Ο άνθρωπος πρέπει να αλλάξει και μάλιστα άμεσα.
Ελπίζω η κατάσταση γύρω μας να μην είναι μη αναστρέψιμη.
December 24th, 2008 at 12:55 am
Εγώ πάλι ελπίζω η κατάσταση γύρω μας να είναι μη αναστρέψιμη για να πάμε για καινούργια. Γιατί να αναστραφεί και να αρχίσουμε πάλι να καταναλώνουμε σα μαλάκες δεν βλέπω σε τι θα μας ωφελήσει.
December 29th, 2008 at 11:06 am
Από μια πλευρά έχεις δίκιο. Από την άλλη… θα ήταν μια ευκαιρία για αναθεώρηση της ζωής όπως την βιώνουμε τώρα και να ψάξουμε για ποιο λόγο πραγματικά ζούμε.
December 30th, 2008 at 1:59 am
Τον ξέρουμε το λόγο που ζούμε. Να προετοιμαστούμε για το θάνατο.
December 30th, 2008 at 10:18 am
Φίλε μου είναι τουλάχιστον λάθος να πιστεύουμε ότι υπάρχουμε στον πλανήτη αυτό επι γενεές έτσι κατα λάθος και χωρίς στόχο. Χωρίς ανταμοιβές και επιπτώσεις.
Ότι είμαστε απλά κρέας που στόχο έχει να αναπαράγεται μέσω ενστίκτων.
Όπως και το γεγονός (επιστημονικά αποδεδειγμένο) ότι αυτός ο πλανήτης πέρασε από εκκαθάριση ανά Χ χρονικές περιόδους με πλήρεις (ή σχεδόν πλήρεις) καταστροφές και πάλι από την αρχή.
Ψάξτο και θα δεις ότι υπάρχει αρχή και τέλος. Και ότι έρχεται έχει ξανάρθει. Και το θέμα είναι να βγεις από τον κύκλο.
December 30th, 2008 at 11:25 pm
Το έψαξα κι ανακάλυψα πως όλα αυτά που κάνεις εδώ έχουν επίπτωση στο πως θα είναι η επόμενη φάση της ζωής σου. Επομένως όπως είπα και πριν ζούμε για να προετοιμαστούμε για το μετά. Και μετά αν δεν πεθάνεις δεν υπάρχει. Τόσο απλά
Επιπλέον υπάρχουν κι αυτοί που πιστεύουν πως το εδώ είναι απλά θέμα τύχης οπότε και αυτοί προσπαθούν να συμβιβαστούν με την ιδέα της ανυπαρξίας.
Οπότε είτε έτσι, είτε γιουβέτσι ο θάνατος καθορίζει τις ζωές μας. Cheers
December 31st, 2008 at 9:00 am
By the way αυτό
“Όπως και το γεγονός (επιστημονικά αποδεδειγμένο) ότι αυτός ο πλανήτης πέρασε από εκκαθάριση ανά Χ χρονικές περιόδους με πλήρεις (ή σχεδόν πλήρεις) καταστροφές και πάλι από την αρχή.”
Σημαίνει κάτι;
December 31st, 2008 at 1:38 pm
Barak, πολύ ενδιαφέρον που το ερεύνησες. Εάν θες ψάξε και τι συμβαίνει στο game over. Δλδ όταν τελειώνουν οι ευκαιρίες σε κάθε ζωή και εν γένει όταν τελειώσει ένας συνολικός αριθμός ζωών…
Παράλληλα αυτό που αντιλαμβάνομαι είναι ότι ο θάνατος δεν καθορίζει τίποτα. Είναι μηχανισμός της φύσης για το φυσικό σώμα. Ναι, κι εγώ πιστεύω ότι έχει να κάνει με το μετά…